دل نـــوشتــــــه ها

بگذار دلت بگوید و دستت بنویسد...

شعر زمان ما

                                                        

     ميان خورشيد های هميشه

     زيبايی تو

                  لنگری است ـ

     خورشيدی که

                     از سپيده دم همه ی ستارگان

                                                           بی نيازم ميکند

     نگاه ات

               شکست ستم گری است ـ

      که عريانی روح مرا

                                 از مهر

                                          جامه ای کرد

        بدان سان که کنون ام                              

         شب بی روزن هرگز

         چنان نمايد که کنايتی طنز الود بوده است

          و چشمانت با من گفتند

                                            که فردا روز ديگری است ـ

           آنک چشمانی که خمير مايه ی مهر است !

           وينک مهر تو :

           نبرد افزاری

                        تا با تقدير خويش پنجه در پنجه کنم

         ميان افتاب های هميشه

        زيبايی تو

                      لنگری است ـ

        نگاه ات

                      شکست ستم گری است ـ

        و چشمانت با من گفتند

        که فردا

                      روز ديگری است.

+ مهدیه ; ٢:۳٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٤/۱٩
comment نظرات ()