دل نـــوشتــــــه ها

بگذار دلت بگوید و دستت بنویسد...

تا درودی ديگر بدرود

ما ميرويم ، ايا يادی در بی ما از در ها خواهد گذشت؟....

سلام ( تا اطلاع ثانوی اين اخرين سلام است ! )      

اين روزها به وبلاگ هر کی سر ميزنی نوشته که تا مدتی نخواهد نوشت ، و دليل اين ننوشتن ها يا امتحانات بايان ترم دانشگاه است يا کنکور....

ما هم که ديديم بابا اخه بده ناسلامتی ما هم کنکور داريم ، ديگه بهتره تا مدتی در اين بلاگ رو تخته کنم ، شايد نتيجه بخش بود!

شما هم برای من و کنکور من و .... دعا کنيد.   

در اينجا بايد از دوستان خوبی که در اين مدت افتخار اشنايی باهاشون رو داشتم تشکر کنم و براشون ارزوی موفقيت دارم ، دوستان خوبی همچون :

پرنده ي ابی ، جناب سياوش تی کلک خيال انگيز ، سبيده جان گربه ملوس ، شيما جان رهگذر باد ، زاغه نشين کوچه هاي خاطره  ،اقا ميلاد slow motion  ، اقا اميد ، شراره جان بهار شراره ها  ، اشک کوچولو نامه هاي من به خدا  ، سارا خانم ، ووو .... که خيلی نسبت به من لطف داشتند.

( اگر از کسی نام نبردم خودش به بزرگواريه خودش ببخشه لطفا ... )

ما هم کم کم داريم کوله بارمون رو ميبنديم تا بگيم سلام وطن ، که برابر است با : سلام کنکور ! ، و همه ی اينها برابر اند با خداحافظ ژابن ، يا بعبارتی : خداحافظ وبلاگ ! ( البته موقتا ! )

* تو برانتز : شما فهميدين من چی گفتم ؟ خودم که گيج شدم !!! *

در اين مدت بيغام های شما باعث دلگرميه من است ( چه ادبی !!! )

خوب ديگه در اخر فقط ميتونم بگم :

تا سلامی ديگر بدرود .

 

                               نی نيک به دست ماست و نی بد بودن

                               نی   اينه ی  قبولی   و  نی  رد   بودن

                               گر   ازادی   است   و   گر   مقيد بودن

                               بايد   بودن    چنان   که    بايد     بودن

                    

+ مهدیه ; ۱:٤٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۳/٢۱
comment نظرات ()