دل نـــوشتــــــه ها

بگذار دلت بگوید و دستت بنویسد...

قدمتی قدیمی

از قدمتم

سال ها میگذرد

سال هایی طولانی

قلبم هنوز می زند

و من ،

بر خلاف تلاش پیوسته او ،

خسته ام

درونم خسته است

اما ، نفس هایم همچنان می آیند و می روند

صدایم از تنهایی

قهر کرده است

و از حنجره ام بیرون نمی آید

التماسش میکنم:

حرفی بزن

بگذار من هم تنها نباشم

بگذار حداقل با خودم باشم ، تا تنها نمانم

اما ...

صدایم سال هاست که با من قهر است

کمی کمتر از قدمتم !

گاهی غبطه میخورم

به آنها که سکوتشان را فریاد میزنند

گاهی با زبان ، گاهی با دست ها....

میخوانند ، ساز میزنند ...

آه از دمی که بی وفا بگذرد

آه از دردی ،

" کان را دوا نباشد "

آه از هم سخنی که همدل نباشد

آه از روزهایی که در بی خبری گذشتند

آه از قدمت بی حاصل !

امروز ، سال هاست که از من میگذرد

امروز ، روزگاری است که مردمانش

از بی عشقی

" روز عشق " را جشن میگیرند

و در همین روزگار است که

من در عزلتی بی پایان

" نور " میجویم

آری همین روزگار است

که هر ثانیه اش

سال ها مرا پیر می کند

                                    ....

             

                                                                    ١۴ FEB

                                                                  ١١.٣۵ شب

+ مهدیه ; ٤:۱۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱۱/٢٧
comment نظرات ()