دل نـــوشتــــــه ها

بگذار دلت بگوید و دستت بنویسد...

شعر زمان ما

                                                        

     ميان خورشيد های هميشه

     زيبايی تو

                  لنگری است ـ

     خورشيدی که

                     از سپيده دم همه ی ستارگان

                                                           بی نيازم ميکند

     نگاه ات

               شکست ستم گری است ـ

      که عريانی روح مرا

                                 از مهر

                                          جامه ای کرد

        بدان سان که کنون ام                              

         شب بی روزن هرگز

         چنان نمايد که کنايتی طنز الود بوده است

          و چشمانت با من گفتند

                                            که فردا روز ديگری است ـ

           آنک چشمانی که خمير مايه ی مهر است !

           وينک مهر تو :

           نبرد افزاری

                        تا با تقدير خويش پنجه در پنجه کنم

         ميان افتاب های هميشه

        زيبايی تو

                      لنگری است ـ

        نگاه ات

                      شکست ستم گری است ـ

        و چشمانت با من گفتند

        که فردا

                      روز ديگری است.

+ مهدیه ; ٢:۳٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٤/۱٩
comment نظرات ()

 

                  

 

            يک بار خواب ديدن تو به تمام عمر می ارزد

            پس نگو ، نگو که رويای دور از دسترس خوش نيست

            قبول ندارم ، گرچه ظاهر جسم خسته است

            ولی دل

                         دريايی است

          تاب و توا نش بيش از اينهاست

          دوستت دارم و تاوان ان هر چه باشد ، باشد

         دوستت خواهم داشت بيشتر از ديروز ، باکی ندارم

         از هيچ کس و هر کس ،

                                          که تو را دارم

 

+ مهدیه ; ۱٠:۳٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٤/۸
comment نظرات ()